Sporcu olarak oldukça aktif bir yaşantım oldu. 15 yaşında yaz tatili için gittiğim Ordu'da halka açık bir bisiklet yarışını kazanarak Ordu'daki il bisiklet takımına seçildim. Sonraki yıllarda Türkiye çapında birçok dereceler alarak milli takıma kadar yükseldim. Üniversite yıllarında rüzgâr sörfü, ardından dağcılığa başladım. Bu kadar değişik sporla uğraşma ve gezerek yeni yerler görme tutkum fotoğrafa başlamama neden oldu. Evin küçük tuvaletinde kurduğum karanlık oda sayesinde uzun yıllar siyah beyaz çekimler yaptım. İçimde çok yoğun hissettiğim uçma isteği ve dağlardan uçarak inme fikri yüzünden yamaç paraşütünü öğrendim.

Bu yaşam biçimi sonunda beni Atlas'la buluşturdu ve fotoğraf ve doğa sporculuğunu profesyonel bir mecraya taşıma olanağı buldum. Aşağı yukarı yayın hayatına başladığından beri Atlas'ta foto-röportajlarım yayınlanıyor. 2000 yılından beri paramotor (motorlu yamaç paraşütü) kullanarak hava fotoğrafları çekimi yapıyorum. Bu çekimleri yaparken paramotor ile dünyada en uzun mesafe kat etme rekoru da kırdım. 1999 yılında Türkiye'yi kuzeyden güneye geçtiğim uçuş 910 km. ile o zamanın en uzun uçuşu idi.

Deniz tutkusu ise bende tüm çocukluğum boyunca gelişti. Deniz kenarında doğdum ve tüm çocukluğum denizde geçti. Daha ortaokuldayken elime geçen Sadun Boro'nun Pupa Yelken kitabı üzerimde inanılmaz etkiler bıraktı. Bir yelkenli sahibi olma ve dünyayı bu tekneyle dolaşma fikri beni hiç yalnız bırakmadı. Sonunda 1999'da imkanlarımızı zorlayarak bir tekne sahibi oldum.

Tekne daha inşa aşamasındayken dünya turu yapmaya karar vermiştim. Fakat bu turun -sporculuk alışkanlıklarımdan olsa gerek- bir heyecan, bir meydan okuma, İngilizlerin dediği gibi bir "challange" taşıması gerekiyordu benim için. Bu yüzden tek başına yapmaya karar verdim. Dünyada daha önce tek başına dünyayı dolaşan denizcilerin anlattığı hikayeler bana hep çok çekici geldi.

Sonunda bu tutkunun peşinde, 13 yıldır yapmakta olduğum diş hekimliğini bırakarak Mayıs 2004'te Mardek adlı teknemle tek başına yola çıktım. Fakat bu yalnız olma durumu 7 ay sürdü. Atlas Okyanusu'nda, Yeşil Burun Adaları'nda karşıma çıkan "deniz kızı" Sophie bu yalnızlığıma son verdi. Fakat bu "challange", yani meydan okuma isteğini dizginlemem mümkün değildi. Artık 2 kişi olmanın getirdiği avantajı kullanarak Türkiye'de daha önce kimsenin yapmadığı, dünyada ise çok az denizcinin tercih ettiği bir rota olan Güney Amerika'nın ucu Macellan Boğazı ve Horn Burnu'na yöneldim. Bu bölgeyi kazasız belasız geçerek Temmuz 2007'de, yola çıktığım Kalamış Marina'ya tekrar geri dönmeyi başardım.

Bu günlerde, kutuplara yapacağım bir ekspedisyon için 14 metrelik sac bir tekne yapımıyla uğraşıyorum.

Hakan Öge