Tekne baştan aşağı elden geçti. Hepsine ne kadar teşekkür etsem azdır. Çok uzun zamandır işlemeyen buzdolabı bile artık çalışıyor. Yıllardır soğuk bir şeyler içmeye hasret kalmıştık doğrusu!

Bodrum çok keyifliydi, fakat yola çıkmanın da zamanı gelmişti. Yola çıktığımız gün fazla ilerleyemedik. Bodrum'un ünlü sert rüzgarları ayrılmamızı istemiyordu sanki. 10 mil kadar gidip Akyarlar Koyu'na kapağı zor attık. Rüzgar gün batımına kadar deli gibi esip akşamın serinliğiyle birlikte tamamen durdu. Ertesi gün 5:00'te demir aldık. Rüzgar hızlanmadan biraz ilerlemekti amacım. Nitekim 20 mil sonra, Didim yakınlarında meltem tekrar canlandı. Hiç zorlamayıp bulduğum ilk koya girdim. Ege kıyıları koydan o kadar zengin ki, boşu boşuna dövünmeye gerek yok. Buradan da, bu sefer sabaha karşı 3:00'te demir alıp Dilek boğazını rüzgar artmadan geçtik ve saat 11:00'de Kuşadası'na ulaştık.

Buraya gelişimin tek nedeni kız kardeşimle bir gün geçirmek. Türkiye'ye geldiğimizden beri o kadar yoğun bir programımız var ki bir türlü adam gibi görüşememiştik. Burada tüm günü birlikte geçireceğiz. Bir aksilik olmazsa yarın tekrar yola çıkıyoruz.